GTIN, MPN i marka: identyfikatory produktów, których potrzebuje twój feed, i co wysłać, gdy produkt ich nie ma

Merchant Center zgłasza, że kilkaset twoich produktów nie ma identyfikatorów. Meta chce marki przy każdej pozycji. A w arkuszu od dostawcy jest kolumna EAN, druga MPN, a trzecia jest pusta przy wszystkim, co produkujesz u siebie.

Poniżej znajdziesz, co oznacza każdy z tych kodów, która sieć którego wymaga, co wysłać przy produkcie bez kodu kreskowego i jak uzupełnić braki w całym katalogu w jedno popołudnie.

Trzy identyfikatory, po kolei

• GTIN to kod kreskowy. Numer wydrukowany na opakowaniu. W Europie znasz go jako EAN, w Ameryce Północnej jako UPC, na książkach jako ISBN. Wskazuje jeden konkretny produkt z fabryki, ten sam wszędzie, gdzie jest sprzedawany.
• Marka mówi, kto go wytwarza. Nazwa, pod którą produkt jest sprzedawany. Ma ją praktycznie każdy produkt i właśnie na niej opierają się sieci, gdy nie ma kodu kreskowego.
• MPN to numer katalogowy producenta. Sam z siebie nie jest unikalny na rynku. Dopiero w połączeniu z marką wskazuje konkretny produkt, dlatego te dwa pola idą w parze.

Często wrzuca się do tego worka czwarty kod. item_group_id nie identyfikuje jednego produktu. To wspólna wartość, która mówi sieci, że rozmiar M, L i XL to jeden produkt z opcjami. Każdy rozmiar ma własne ID i własny kod kreskowy.

Dlaczego to ważne dla sieci

Sieć reklamowa po identyfikatorach ustala, jaki produkt reklamujesz, i dopasowuje go do tej samej pozycji w innych sklepach. Produkt, który da się zidentyfikować, może się pokazać na właściwe zapytania i konkurować z innymi ofertami tej samej rzeczy. Jeśli sieć nie potrafi rozpoznać produktu, trudniej go umieścić. Taki produkt zwykle dociera do mniejszej liczby osób. Google mówi to wprost: produkt, który ma GTIN, ale został przesłany bez niego, może mieć ograniczoną widoczność.

Najwyraźniej widać to w porównywarkach cen. Prisjakt dodaje twoją ofertę do strony produktu, na której są już inne sklepy, a tę stronę znajduje po kodzie kreskowym. Gdy brakuje GTIN-u, Prisjakt musi dopasować ofertę jakoś inaczej.

GTIN czy MPN: czego oczekuje każda z sieci?

Reguła jest wszędzie ta sama, tylko inaczej opisana.

• Google zaleca GTIN przy każdym produkcie, który go ma, wymaga MPN przy produktach bez GTIN-u nadanego przez producenta i wymaga marki przy nowych produktach z wyraźnie przypisaną marką. Czyli produkt bez kodu kreskowego potrzebuje marki i MPN razem.
• Meta wymaga marki przy każdym produkcie. GTIN i MPN są opcjonalne.
• TikTok też wymaga marki przy każdym produkcie.
• Criteo chce przy każdym produkcie kodu kreskowego albo numeru katalogowego producenta. Jednego z dwóch.

Krótka odpowiedź na pytanie „GTIN czy MPN?” brzmi więc: wysyłaj GTIN zawsze, gdy produkt go ma, a gdy nie ma, wysyłaj markę razem z MPN. Markę ustaw przy wszystkim, bez wyjątku.

Co wysłać, gdy produkt nie ma kodu kreskowego

Część produktów naprawdę go nie ma. Rzeczy robione na zamówienie i na miarę, wyroby ręczne, vintage i antyki, a także twoje własne produkty, którym nikt nigdy nie nadał kodu. Nie wymyślaj go. Zmyślony numer albo nie przejdzie walidacji, albo wskaże produkt kogoś innego.

Do Google wyślij markę i MPN, jeśli je masz. Przy produkcie, który nie ma ani jednego, ani drugiego, ustaw identifier_exists na no. To mówi Google, że produkt należy do kategorii zwolnionych, i Google przestaje dopytywać. Nie ustawiaj tego przy produktach, które identyfikatory mają. Przed tym Google też ostrzega. Meta i TikTok nie mają takiego przełącznika. Poprawna marka pokrywa to, czego wymagają.

Dwa powody, dla których wysłany kod kreskowy i tak nie działa

1. Cyfra kontrolna się nie zgadza. Każdy GTIN, EAN i UPC kończy się cyfrą wyliczoną z pozostałych. Literówka albo ucięta wartość dają kod kreskowy, który wygląda dobrze i jest nieprawidłowy. Google raportuje to jako nieprawidłową wartość. Renable wyłapuje to, zanim Google zobaczy: produkt się importuje, ale zły kod kreskowy wypada, jeszcze przed wysłaniem feedu do jakiejkolwiek sieci, a import mówi ci, ile ich wypadło.
2. Numer jest prawidłowy i należy do innego produktu. Zwykle to kod kreskowy skopiowany z sąsiedniego wiersza. Google nazywa to nieprawidłowym GTIN-em. Żadne narzędzie nie wykryje tego po samym numerze. Sprawdź fizyczny produkt albo dane producenta.

Uzupełnij braki w całym katalogu, nie produkt po produkcie

Renable importuje feed, który twój sklep już eksportuje, i pozwala go poprawić bez ruszania sklepu. Identyfikatory siedzą w grupie Identity w mapowaniu katalogu, a uzupełnić je można na trzy sposoby.

• Zmapuj kolumnę, którą już masz. Jeśli feed ma kod kreskowy pod EAN, UPC albo Barcode, wskaż tę kolumnę w polu GTIN. Pasek wypełnienia pokaże, jaką część katalogu to pokrywa.
• Ustaw regułą. Sklep z jedną marką ustawia markę raz dla wszystkich produktów. Markę, którą da się wyczytać z innej kolumny, ustawia reguła z warunkiem. Ta sama reguła przy zapisie obetnie spacje, poprawi wielkość liter i uporządkuje bałagan w kolumnie z marką.
• Zaciągnij z feedu dostawcy. Jeśli w twoim feedzie nie ma kodów kreskowych, a w feedzie dostawcy są, lookup połączy oba po SKU albo po marce i MPN, i przeniesie GTIN. Dopasowuj w trybie kodu kreskowego, żeby zero na początku nie zepsuło dopasowania. Licznik na bieżąco pokazuje, ile produktów z próbki się dopasowało, jeszcze przed zapisem, a za pierwszym lookupem możesz ustawić drugi jako zapas.

Wszystkie trzy to wersje robocze, dopóki nie opublikujesz. Potem każdy import trzyma je w mocy, więc nowy produkt przychodzi z uzupełnionymi identyfikatorami.

Albo opisz zadanie Aimée, agentce AI wbudowanej w Renable.

Jedna rzecz warta uwagi. Renable traktuje identyfikatory jako zalecane, nie wymagane, więc katalog nie zablokuje produktu z powodu braku GTIN-u. To sieć ogranicza zasięg takiego produktu. Instrukcje krok po kroku do wszystkich trzech dróg są w centrum pomocy: Add missing GTINs, brands and identifiers. Warianty i produkty niedostępne w reklamach katalogowych Meta: trzy objawy i jak naprawić każdy z nich