GTIN, MPN en merk: de product-identifiers die je feed nodig heeft, en wat je stuurt als een product ze niet heeft

Merchant Center meldt dat een paar honderd producten geen identifier hebben. Meta wil een merk bij elk item. En in de spreadsheet van je leverancier staat een kolom EAN, een kolom MPN en een derde die leeg is bij alles wat je zelf maakt.

Hieronder lees je wat elke code doet, welk netwerk welke eist, wat je stuurt bij een product zonder barcode en hoe je de gaten in je hele catalogus in één middag dicht.

De drie identifiers

• GTIN is de barcode. Het nummer op de verpakking. In Europa ken je het als EAN, in Noord-Amerika als UPC, bij boeken als ISBN. Zo'n nummer staat voor precies één product van de fabrikant en blijft hetzelfde, waar het ook verkocht wordt.
• Brand is de maker. Het label waaronder het product verkocht wordt. Bijna elk product heeft er een, en netwerken vallen erop terug als de barcode ontbreekt.
• MPN is het artikelnummer van de fabrikant. Op zichzelf is het niet uniek in de markt. Samen met het merk wijst het één specifiek product aan, en daarom horen die twee altijd bij elkaar.

Er glipt vaak een vierde code tussen. item_group_id is geen identifier voor één product. Het is de gedeelde waarde waarmee je een netwerk vertelt dat je medium, large en extra large één product met opties zijn. Elke maat houdt zijn eigen ID en zijn eigen barcode.

Waarom een netwerk erom vraagt

Een advertentienetwerk gebruikt identifiers om te bepalen welk product je adverteert en om het te koppelen aan hetzelfde item in andere webshops. Een product dat het herkent, kan verschijnen bij de juiste zoekopdrachten en concurreren met de andere aanbiedingen van dat item. Een product dat het niet herkent, is moeilijker te plaatsen en bereikt doorgaans minder mensen. Google zegt het onomwonden: een product dat je zonder de beschikbare GTIN aanlevert, kan beperkt zichtbaar zijn.

Bij de prijsvergelijkers is het verschil het scherpst. Prisjakt zet je aanbod op de productpagina waar andere webshops al staan, en die pagina vindt Prisjakt via de barcode. Mist de GTIN, dan moet Prisjakt je aanbod op een andere manier matchen.

GTIN of MPN: wat wil elk netwerk?

De regel is overal dezelfde, alleen iets anders verwoord.

• Google raadt een GTIN aan voor elk product dat er een heeft, eist een MPN voor producten zonder GTIN van de fabrikant, en eist een merk bij nieuwe producten met een duidelijk bijbehorend merk. Een product zonder barcode heeft dus merk én MPN nodig.
• Meta eist een merk bij elk product. GTIN en MPN zijn optioneel.
• TikTok eist ook een merk bij elk product.
• Criteo vraagt om een barcode of een artikelnummer van de fabrikant bij elk product. Een van de twee.

Het korte antwoord op "GTIN of MPN?" is dus: stuur de GTIN als het product er een heeft, en merk plus MPN als dat niet zo is. Het merk vul je altijd in, bij elk product.

Wat je stuurt bij een product zonder barcode

Sommige producten hebben er echt geen. Maatwerk en op order gemaakte goederen, handgemaakte items, vintage en antiek, en je eigen merkproducten die nooit een barcode kregen. Verzin er geen. Een bedacht nummer valt door de validatie of wijst naar het product van iemand anders.

Voor Google stuur je merk plus MPN als je die hebt. Heeft een product beide niet, zet dan identifier_exists op no. Daarmee weet Google dat het product onder de uitzonderingen valt en stopt het met vragen. Zet het niet bij producten die wél identifiers hebben. Daar waarschuwt Google ook voor. Meta en TikTok hebben zo'n schakelaar niet. Een correct merk dekt wat zij vragen.

Twee redenen waarom een meegestuurde barcode alsnog niet werkt

1. Het controlecijfer klopt niet. Elke GTIN, EAN en UPC eindigt op een cijfer dat uit de rest van het nummer wordt berekend. Een typefout of een afgekapte waarde levert een barcode op die er goed uitziet en ongeldig is. Google rapporteert het als een ongeldige waarde. Renable vangt deze op voordat Google hem ziet: het product komt binnen, maar de foute barcode gaat eruit voordat de feed een netwerk bereikt, en de import meldt hoeveel er zijn weggelaten.
2. Het nummer is geldig en hoort bij een ander product. Meestal een barcode die uit de rij ernaast is gekopieerd. Google noemt dit een onjuiste GTIN. Geen enkele tool ziet dat aan het nummer alleen. Pak het fysieke product erbij of kijk in de administratie van de fabrikant.

Dicht de gaten in je hele catalogus, niet product voor product

Renable importeert de feed die je webshop al exporteert en laat je die opschonen zonder de webshop aan te raken. Identifiers staan in de groep Identity van de mapping van een catalogus, en je vult ze op drie manieren.

• Koppel een kolom die je al hebt. Staat de barcode in je feed onder EAN, UPC of Barcode, richt het GTIN-veld daarop. De vulbalk laat zien hoeveel van de catalogus je daarmee dekt.
• Zet het met een regel. Heb je één merk in je webshop, dan zet je het merk in één keer voor elk product. Is het merk af te leiden uit een andere kolom, dan maak je een regel met een voorwaarde. Diezelfde regel trimt een rommelige merkkolom, zet hoofdletters goed of schoont hem op terwijl hij schrijft.
• Haal het uit een leveranciersfeed. Staan er geen barcodes in je eigen feed maar wel in die van de leverancier, dan koppelt een lookup de twee op SKU, of op merk plus MPN, en neemt de GTIN mee. Match in barcodemodus, zodat een voorloopnul geen misser oplevert. Een teller laat live zien hoeveel van de gesamplede producten matchen voordat je opslaat, en achter de eerste lookup kan een tweede als terugvaloptie staan.

Alle drie blijven een concept tot jij ze publiceert. Daarna worden ze bij elke import opnieuw toegepast, dus bij een nieuw product zijn de identifiers meteen gevuld.

Of je legt het karwei uit aan Aimée, de AI-agent in Renable.

Nog één ding. Renable zet identifiers op aanbevolen, niet op verplicht, dus een catalogus blokkeert geen product als de GTIN ontbreekt. Het netwerk beperkt wél het bereik van dat product. Alle drie de routes staan stap voor stap in het helpcenter: Ontbrekende GTIN's, merken en identifiers toevoegen. Varianten en uitverkochte producten in Meta-catalogusadvertenties: de drie symptomen en de oplossing per symptoom